Lista gości potrafi być znacznie trudniejsza do przygotowania niż wybór menu czy dekoracji. Każda kolejna osoba oznacza konkretny koszt, a jednocześnie decyzja o niezaproszeniu kogoś może zostać odebrana bardzo osobiście. Pojawiają się dalsi krewni, znajomi rodziców, osoby towarzyszące, dzieci i ludzie, z którymi kiedyś utrzymywaliśmy bliskie relacje, ale od kilku lat praktycznie nie mamy kontaktu. Nie istnieje lista, która zadowoli wszystkich. Można jednak stworzyć ją według jasnych zasad i dzięki temu znacznie ograniczyć napięcia.
Najpierw ustalcie maksymalną liczbę osób
Zanim zaczniecie wypisywać nazwiska, trzeba wiedzieć, ile osób w ogóle może znaleźć się na liście.
Limit wynika zazwyczaj z dwóch rzeczy: wielkości sali i budżetu.
Jeżeli sala mieści maksymalnie 100 osób, nie ma większego sensu rozpoczynanie od listy zawierającej 180 nazwisk.
Warto zostawić kilka miejsc rezerwowych, ponieważ na późniejszym etapie mogą pojawić się osoby, o których zwyczajnie zapomnieliście.
Podzielcie gości na grupy
Przy większej rodzinie wygodne może być stworzenie kilku kategorii: najbliższa rodzina, dalsza rodzina, przyjaciele, znajomi i współpracownicy.
Następnie warto zastanowić się, z kim rzeczywiście utrzymujecie kontakt.
Pokrewieństwo samo w sobie nie zawsze oznacza bliską relację. Można mieć kuzyna, którego widziało się ostatni raz kilkanaście lat temu, i przyjaciela, który uczestniczy w większości ważnych wydarzeń w naszym życiu.
Wesele nie musi być przeglądem całego drzewa genealogicznego.
Rodzice mogą mieć swoje oczekiwania
Problemy często pojawiają się wtedy, gdy rodzice pary młodej zaczynają zgłaszać własnych kandydatów do zaproszenia.
Czasami są to członkowie dalszej rodziny, innym razem znajomi rodziców, których para młoda praktycznie nie zna.
Nie ma jednej właściwej zasady. Duże znaczenie ma sposób finansowania wesela oraz relacje rodzinne.
Najlepiej jednak ustalić pewne limity od początku. Jeżeli każda strona może zaprosić określoną liczbę dodatkowych osób, łatwiej zachować kontrolę nad całością.
Najgorszym rozwiązaniem jest odkładanie rozmowy do momentu, gdy zaproszenia są już niemal gotowe.
Czy zapraszać współpracowników?
Nie ma obowiązku zapraszania osób z pracy tylko dlatego, że spędza się z nimi wiele godzin dziennie.
Jeżeli relacja kończy się po wyjściu z biura, brak zaproszenia nie powinien być niczym niezwykłym.
Inaczej wygląda sytuacja, gdy z określonym współpracownikiem regularnie spotykacie się prywatnie i rzeczywiście się przyjaźnicie.
Warto również unikać przypadkowego zapraszania „połowy działu”, jeżeli wiadomo, że pozostali pracownicy szybko się o tym dowiedzą. Nie oznacza to konieczności zaproszenia wszystkich, ale granica powinna być w miarę zrozumiała.
Osoby towarzyszące są częstym źródłem dylematów
Czy każdemu dorosłemu gościowi trzeba zaproponować osobę towarzyszącą?
Nie istnieje prosta reguła. Na pewno warto zaprosić razem osoby pozostające w stałych związkach, nawet jeżeli nie znacie partnera czy partnerki.
W przypadku singli decyzja może zależeć od charakteru wesela, liczby miejsc i relacji.
Jeżeli ktoś przyjeżdża z daleka i praktycznie nikogo poza parą młodą nie zna, możliwość zabrania osoby towarzyszącej może znacznie zwiększyć jego komfort.
Wesele bez dzieci wymaga konsekwencji
Coraz więcej par decyduje się na przyjęcie wyłącznie dla dorosłych. Sama decyzja jest dopuszczalnym wyborem organizacyjnym, ale trzeba zakomunikować ją jasno i odpowiednio wcześnie.
Problem pojawia się wtedy, gdy część dzieci zostaje zaproszona, a część nie, bez oczywistego powodu.
Jeżeli wyjątek dotyczy na przykład dzieci rodzeństwa pary młodej, większość osób prawdopodobnie zrozumie taką decyzję. Im bardziej przypadkowe wyjątki, tym większe ryzyko nieporozumień.
Rodzice małych dzieci powinni również otrzymać informację na tyle wcześnie, aby mogli zorganizować opiekę.
Nie zapraszajcie z poczucia obowiązku
Jedno z najprostszych pytań brzmi: czy gdyby wesele miało tylko trzydzieści miejsc, chcielibyśmy, aby ta osoba była z nami?
Oczywiście przy większym przyjęciu lista będzie szersza. To pytanie pomaga jednak odróżnić ludzi naprawdę ważnych od osób zapraszanych wyłącznie dlatego, że „tak wypada”.
Nie ma również obowiązku zapraszania kogoś tylko dlatego, że kilka lat wcześniej zaprosił Was na swoje wesele.
Relacje się zmieniają. Zaproszenie weselne nie jest zobowiązaniem, które trzeba odwzajemnić po dziesięciu latach.
Przygotujcie listę rezerwową
Część zaproszonych osób odmówi. To normalne.
Jeżeli sala pozwala na większą liczbę gości niż początkowo zaprosiliście, można przygotować listę osób, które chcielibyście zaprosić w drugiej kolejności.
Trzeba jednak zrobić to delikatnie. Wysłanie zaproszenia na tydzień przed weselem może bardzo wyraźnie pokazać, że ktoś był opcją rezerwową.
Znacznie lepiej zostawić sobie odpowiednio dużo czasu.
Nie każdy będzie zadowolony
Nawet najbardziej przemyślana lista może kogoś rozczarować.
Dalsza ciotka może uważać, że powinna zostać zaproszona. Kolega może być zaskoczony, że nie może przyprowadzić osoby towarzyszącej. Znajomi mogą mieć inne zdanie na temat wesela bez dzieci.
Nie da się zorganizować uroczystości według oczekiwań wszystkich osób z otoczenia.
Ważne, aby zasady były możliwie spójne, a decyzje podejmowane wspólnie przez parę młodą.
Lista gości powinna przede wszystkim odpowiadać temu, z kim naprawdę chcecie spędzić jeden z najważniejszych dni swojego życia. Jeżeli jej przygotowanie zaczyna przypominać spełnianie obowiązków wobec kilkudziesięciu osób, warto przypomnieć sobie, dla kogo właściwie organizowane jest całe wesele.
